8 November 2026 · World Problems, Future Solutions 17 · Ad Latjes

The Future Has Been Floating Since 2005

The 2076 section is an imagined future. Sources and the credited YouTube video appear below. The Caribbean artwork is an AI-generated illustration, not a photograph of Maasbommel.

Watch the video ↓

In Maasbommel, a small Dutch town beside the River Maas, 32 houses have an unusual way of dealing with floods.

They rise.

On an ordinary day, they rest on supports. When floodwater becomes deep enough, the houses float upwards, guided by steel posts that keep them in position. When the water retreats, they settle back down.

The project was completed in 2005. Its first real flood test came in 2011, when the houses floated as intended. The development also includes 14 permanently floating homes, which normally remain afloat. 1

I am Dutch, and until recently I had never heard of these houses.

That surprised me. In this series, we often discuss solutions that might become possible in the future. Here is one that has existed for more than 20 years.

Perhaps the question is why the rest of us are still discovering it.

A house with a boat underneath

The principle is easier to understand than you might expect.

Under each amphibious house sits a hollow, watertight concrete base. Think of it as a substantial boat hull carrying a lightweight house.

As water rises around it, buoyancy lifts the building. Steel guideposts prevent it from drifting away while allowing vertical movement. Flexible connections accommodate the movement of water, gas, electricity and sewage services. The Maasbommel design allows a vertical rise of up to 5.5 metres. 2, 3

The lifting force comes from the water itself. You do not need an AI assistant to announce: “Your living room will now depart from ground level.”

However, keeping a house dry is only part of the challenge. People still need a safe way out. At Maasbommel, boats form part of the escape arrangements when the homes are floating. 3

A house that survives a flood does not automatically give you a functioning neighbourhood.

Why has this not become more common

The European Environment Agency’s case study identifies several obstacles: unfamiliar planning rules, higher construction costs, difficulties with financing and a limited market of buyers. Maasbommel’s original recreational designation also complicated its use and financing. These are documented barriers from the project’s history, rather than a description of every rule applying today. 3

Some difficulties are understandable. Authorities must assess structures that behave differently from conventional houses. Lenders and insurers need evidence about maintenance, damage and long-term value.

There is also a familiar commercial trap: unusual buildings cost more because relatively few are produced. Relatively few are produced because they cost more.

Standard components could help break that circle. But first someone must invest in developing them, testing them and creating a dependable market.

We should also compare costs fairly. The relevant question is what it costs to keep a family safely housed over decades, including maintenance, flood protection, possible damage and disruption.

The cheapest construction quotation may become a very expensive home after its third flooded kitchen.

Other countries have tried it too

Maasbommel is part of a wider story, although the examples vary considerably in size and purpose.

In England, BACA Architects designed an amphibious home on a Thames island near Marlow. It rests on land in dry conditions and floats within its dock during floods. According to the architects, it rose and fell as intended during the winter floods of 2019–2020. This is a completed home with reported flood experience, rather than just an attractive drawing. 4

In Vietnam, the Buoyant Foundation Project worked with local specialists and residents to retrofit four existing homes in the Mekong Delta in 2018. The work added amphibious protection to houses already elevated on supports. It demonstrates another possibility: adapting suitable existing homes instead of replacing them with expensive new buildings. These were pilot projects, not a nationwide programme. 5

In Bangladesh, the Arcadia Education Project shows that the principle can serve more than housing. Its bamboo school buildings rest on the ground during dry conditions and float when the site floods. Used steel drums provide buoyancy, and bamboo posts anchor the structures. The project received an Aga Khan Award for Architecture in 2019. 6, 7

That school offers an especially useful lesson: working with water does not necessarily require luxury waterfront architecture. Local materials and local skills can be part of the answer.

Could this help low lying countries worldwide

It deserves serious consideration wherever flood conditions and building types are suitable.

But “low-lying” is not enough information to approve a design.

A slowly rising river flood presents a different engineering problem from a violent flash flood, a storm-driven sea or fast-moving water carrying vehicles and trees. The Buoyant Foundation Project specifically identifies areas without high-velocity flooding as suitable candidates for its retrofit approach. 8

Every site needs assessment: currents, debris, anchoring, maximum water levels, ground conditions, sanitation and evacuation.

There are limits to vertical travel, too. A house cannot keep rising indefinitely.

For some communities, elevated buildings may be simpler. Elsewhere, flood barriers, restored wetlands, improved drainage or moving to safer ground may offer better protection.

Amphibious housing belongs in that range of choices. It should be assessed alongside them.

2076 Making the ordinary house adaptable

Now let us move forward 50 years.

The following is an imagined future, not a forecast or a promised price reduction.

It is 2076. A family in a river town orders a modest house from a regional manufacturer. The catalogue includes several foundation options. For their particular plot, an independently checked flood assessment recommends an amphibious base.

The family does not commission an architectural experiment. They select a tested system that local builders know how to install and maintain.

How could that become affordable?

  • Standardised flotation units: factories produce tested components in quantity, with replaceable parts.

  • Lighter construction: durable timber or other suitable materials reduce the weight the base must support.

  • Retrofits for suitable homes: families retain sound buildings and add protection underneath.

  • Local manufacturing and repair: communities avoid dependence on costly imported systems and distant specialists.

  • Established approval procedures: engineers still check each site, but builders no longer have to explain the entire concept from the beginning.

These changes could reduce costs; there is no reliable basis for promising a particular price in 2076. Savings would also depend on local labour, materials, maintenance and flood conditions.

AI might reduce design work by helping engineers compare configurations and model flood behaviour. It would still need reliable measurements, competent review and physical testing. A confident computer answer cannot substitute for a secure anchoring system.

Some cheaper protection in 2076 may be much less elaborate: raised electrical equipment, ground floors designed to recover quickly after flooding, or shared safe routes built above expected water levels.

And, in some places, the most economical decision may be to stop building in the path of destructive water.

The breakthrough would be giving ordinary households access to an appropriate solution before disaster strikes.

We do not need to wait until 2076

The houses in Maasbommel have been there since 2005.

That does not prove that every flood-prone town should copy them. It gives us a practical starting point: buildings to inspect, decisions to examine and experience to learn from.

We could fund more carefully selected demonstrations, publish maintenance and flood-performance records, train local builders and compare the full costs with other approaches.

The encouraging part is that we already have something concrete to discuss.

And underneath it, something that floats.

Lees deze column in het Nederlands +
8 November 2026 · World Problems, Future Solutions 17 · Ad Latjes

De toekomst drijft al sinds 2005

Het gedeelte over 2076 is een verzonnen toekomstbeeld. Bronnen en de YouTube-video met vermelding van het kanaal staan hieronder. De Caribische beelden zijn AI-illustraties, geen foto’s van Maasbommel.

Bekijk de video ↓

In Maasbommel, een kleine Nederlandse plaats aan de Maas, hebben 32 huizen een bijzondere manier om met overstromingen om te gaan.

Ze gaan omhoog.

Op een gewone dag rusten ze op steunpunten. Zodra het overstromingswater diep genoeg wordt, drijven de huizen omhoog. Stalen palen houden ze daarbij op hun plaats. Als het water zakt, komen ze weer op hun steunpunten terecht.

Het project werd in 2005 opgeleverd. De eerste echte overstromingsproef volgde in 2011, toen de huizen dreven zoals bedoeld. Het complex omvat daarnaast 14 permanent drijvende woningen, die normaal gesproken op het water blijven liggen. 1

Ik ben Nederlander en had tot voor kort nog nooit van deze huizen gehoord.

Dat verbaasde me. In deze serie bespreken we vaak oplossingen die in de toekomst mogelijk kunnen worden. Hier staat er een die al meer dan 20 jaar bestaat.

Misschien is de vraag waarom de rest van ons haar nu pas ontdekt.

Een huis met een boot eronder

Het principe is gemakkelijker te begrijpen dan je misschien denkt.

Onder elke amfibische woning zit een holle, waterdichte betonnen bak. Denk aan een flinke scheepsromp met daarop een licht huis.

Wanneer het water eromheen stijgt, tilt de opwaartse kracht het gebouw op. Stalen geleidepalen voorkomen dat het wegdrijft, maar laten verticale beweging toe. Flexibele aansluitingen bewegen mee met de woning en verbinden haar met water, gas, elektriciteit en riolering. Het ontwerp in Maasbommel maakt een verticale stijging tot 5,5 meter mogelijk. 2, 3

De kracht die het huis optilt, komt van het water zelf. Je hebt geen AI-assistent nodig die aankondigt: ‘Uw woonkamer vertrekt nu vanaf de begane grond.’

Een droog huis is echter maar een deel van de oplossing. Bewoners hebben ook een veilige uitweg nodig. In Maasbommel maken boten deel uit van de vluchtmogelijkheden wanneer de huizen drijven. 3

Een woning die een overstroming doorstaat, levert niet automatisch een functionerende buurt op.

Waarom zien we dit niet veel vaker

De casestudy van het Europees Milieuagentschap noemt verschillende obstakels: onbekendheid in de ruimtelijke regelgeving, hogere bouwkosten, financieringsproblemen en een beperkte kopersmarkt. Ook de oorspronkelijke recreatieve bestemming in Maasbommel bemoeilijkte gebruik en financiering. Dit zijn vastgelegde belemmeringen uit de geschiedenis van het project, geen beschrijving van alle regels die vandaag gelden. 3

Sommige moeilijkheden zijn begrijpelijk. Overheden moeten constructies beoordelen die zich anders gedragen dan gewone woningen. Geldverstrekkers en verzekeraars hebben gegevens nodig over onderhoud, schade en waarde op lange termijn.

Daarnaast is er een bekende commerciële valkuil: bijzondere gebouwen kosten meer omdat er weinig worden gemaakt. Er worden weinig gemaakt omdat ze meer kosten.

Standaardonderdelen zouden die cirkel kunnen doorbreken. Eerst moet iemand echter investeren in ontwikkeling, beproeving en een betrouwbare markt.

We moeten kosten ook eerlijk vergelijken. De relevante vraag is wat het kost om een gezin tientallen jaren veilig te huisvesten, inclusief onderhoud, bescherming tegen hoogwater, mogelijke schade en ontwrichting.

De goedkoopste bouwofferte kan na de derde ondergelopen keuken een heel duur huis blijken.

Andere landen hebben het ook geprobeerd

Maasbommel maakt deel uit van een breder verhaal, al verschillen de voorbeelden sterk in omvang en doel.

In Engeland ontwierp BACA Architects een amfibische woning op een eiland in de Thames bij Marlow. Bij droog weer rust zij op land; tijdens een overstroming drijft zij in haar bouwkundige dok. Volgens de architecten steeg en daalde het huis tijdens de winteroverstromingen van 2019–2020 zoals bedoeld. Dit is een gerealiseerde woning met gemelde overstromingservaring, niet alleen een mooie tekening. 4

In Vietnam werkte het Buoyant Foundation Project in 2018 samen met lokale deskundigen en bewoners om vier bestaande huizen in de Mekongdelta aan te passen. Aan woningen die al op steunpunten stonden, werd amfibische bescherming toegevoegd. Het laat een andere mogelijkheid zien: geschikte bestaande woningen aanpassen in plaats van ze door dure nieuwbouw vervangen. Dit waren proefprojecten, geen landelijk programma. 5

In Bangladesh laat het Arcadia Education Project zien dat het principe ook buiten de woningbouw bruikbaar is. De bamboe schoolgebouwen rusten bij droog weer op de grond en drijven wanneer het terrein overstroomt. Gebruikte stalen vaten zorgen voor drijfvermogen; bamboepalen verankeren de constructies. Het project ontving in 2019 een Aga Khan Award for Architecture. 6, 7

Die school biedt een nuttige les: met het water meebewegen vereist niet noodzakelijk luxe architectuur aan het water. Plaatselijke materialen en vakkennis kunnen deel van het antwoord zijn.

Kan dit laaggelegen landen wereldwijd helpen

Het verdient serieuze aandacht waar het soort overstroming en de gebouwen geschikt zijn.

Maar ‘laaggelegen’ is onvoldoende informatie om een ontwerp goed te keuren.

Langzaam stijgend rivierwater stelt andere technische eisen dan een plotselinge, gewelddadige overstroming, een door storm opgezweepte zee of snelstromend water met voertuigen en bomen erin. Het Buoyant Foundation Project noemt voor zijn aanpassingsmethode juist gebieden zonder snelstromende overstromingen als geschikte kandidaten. 8

Elke locatie moet worden onderzocht: stroming, drijvend puin, verankering, maximale waterstand, bodem, sanitaire voorzieningen en evacuatie.

Ook de verticale bewegingsruimte kent grenzen. Een huis kan niet onbeperkt blijven stijgen.

Voor sommige gemeenschappen zijn verhoogde gebouwen eenvoudiger. Elders bieden waterkeringen, herstelde wetlands, betere afwatering of verhuizing naar veiliger terrein mogelijk betere bescherming.

Amfibische woningen horen bij die keuzemogelijkheden. Ze moeten ermee worden vergeleken.

2076 Het gewone huis wordt aanpasbaar

Laten we nu 50 jaar vooruitgaan.

Wat volgt is een verzonnen toekomstbeeld, geen voorspelling of beloofde prijsdaling.

Het is 2076. Een gezin in een rivierplaats bestelt een bescheiden woning bij een regionale fabrikant. De catalogus biedt verschillende funderingen. Voor hun specifieke perceel adviseert een onafhankelijk gecontroleerd overstromingsonderzoek een amfibische basis.

Het gezin bestelt geen architectonisch experiment. Het kiest een beproefd systeem dat plaatselijke bouwers weten te installeren en onderhouden.

Hoe kan dat betaalbaar worden?

  • Gestandaardiseerde drijfelementen: fabrieken maken beproefde onderdelen in grotere aantallen, met vervangbare componenten.

  • Lichtere bouw: duurzaam hout of andere geschikte materialen verminderen het gewicht dat de basis moet dragen.

  • Aanpassing van geschikte woningen: gezinnen behouden goede gebouwen en voegen eronder bescherming toe.

  • Plaatselijke productie en reparatie: gemeenschappen zijn minder afhankelijk van dure import en verre specialisten.

  • Duidelijke goedkeuringsprocedures: ingenieurs controleren nog steeds elke locatie, maar bouwers hoeven het hele principe niet steeds opnieuw uit te leggen.

Deze veranderingen kunnen kosten verlagen. Er is geen betrouwbare basis om een bepaalde prijs in 2076 te beloven. Besparingen hangen ook af van plaatselijke arbeid, materialen, onderhoud en overstromingsomstandigheden.

AI kan mogelijk ontwerpwerk verminderen door ingenieurs te helpen varianten te vergelijken en watergedrag te modelleren. Betrouwbare metingen, deskundige controle en fysieke proeven blijven nodig. Een zelfverzekerd computerantwoord vervangt geen veilige verankering.

Sommige goedkopere bescherming kan in 2076 veel eenvoudiger zijn: hoger geplaatste elektrische installaties, begane gronden die na wateroverlast snel te herstellen zijn, of gezamenlijke veilige routes boven de verwachte waterstand.

En op sommige plaatsen is niet meer bouwen op de route van verwoestend water misschien de voordeligste beslissing.

De doorbraak zou zijn dat gewone huishoudens vóór een ramp toegang krijgen tot een passende oplossing.

We hoeven niet tot 2076 te wachten

De huizen in Maasbommel staan er sinds 2005.

Dat bewijst niet dat elke overstromingsgevoelige plaats ze moet kopiëren. Het geeft ons een praktisch beginpunt: gebouwen om te bekijken, besluiten om te onderzoeken en ervaring om van te leren.

We kunnen meer zorgvuldig gekozen demonstratieprojecten financieren, onderhoudsgegevens en overstromingsprestaties publiceren, lokale bouwers opleiden en de totale kosten met andere benaderingen vergelijken.

Het hoopgevende is dat we al iets concreets te bespreken hebben.

En daaronder iets dat drijft.

Read It. Hear It. Wear It.

When the water rises, so does the house. These Caribbean designs illustrate the idea; they do not depict the actual Maasbommel project.

AI-generated Caribbean illustration of amphibious housing; not a photograph of Maasbommel
Landscape design · World Problems 17
AI-generated Caribbean illustration of amphibious housing; not a photograph of Maasbommel
Portrait design · World Problems 17

Watch the houses rise

This Dutch Neighborhood RISES When the River Floods — uploaded by Built By Climate. The upload identifies the channel; it does not independently establish ownership of every image in the video.

Video credit: Built By Climate · Watch on YouTube

Back to the column ↑