Worth $400 Billion. According to Whom?
UNTRUE Inc. and its figures are fictional. The 2076 scene is an imagined possibility. Source links are listed below.
This morning, our fictional company UNTRUE Inc. was worth five hundred million dollars.
By the end of trading, it was worth five hundred and five million.
Nobody discovered oil beneath its headquarters. No revolutionary product was announced. The coffee machine was still broken.
What happened?
The quoted price of a share rose from five hundred dollars to five hundred and five.
Multiply that new price by one million outstanding shares, and another five million dollars appears in the company’s stock-market valuation.
A productive day. Particularly for the calculator.
One small transaction, one enormous multiplication
Let us keep UNTRUE Inc. simple.
It has one million outstanding shares, initially held by one million shareholders. Each owns one share with identical rights.
During the day, a small fraction of those shares changes hands. The last transaction in our simplified example takes place at five hundred and five dollars.
Most shareholders have done nothing. They have not bought, sold or expressed an opinion about the new price.
Yet every share is now valued using that price.
This is market capitalisation: the current quoted share price multiplied by the number of outstanding shares. It measures the quoted value of shareholders’ equity. 1
The arithmetic is correct.
But the step from a price paid for a small quantity to a valuation of every share deserves more explanation than it usually receives.
One technical detail matters: real exchanges can establish an official closing price through an auction involving many orders. It is not necessarily one lonely buyer making the final ordinary trade. Nevertheless, the central question remains: how much trading supports the price being applied to the whole shareholding? 2
There is a logic. There is also a limit.
Identical shares represent identical ownership rights. It makes sense to give them a common current valuation, regardless of when their owners bought them.
Someone who purchased a share years ago for seventy dollars owns the same economic interest as someone who bought an identical share today for five hundred and five.
Yesterday’s purchase price does not determine today’s value.
But today’s price for one share does not demonstrate that buyers are waiting to purchase every share at that price.
That distinction is the heart of this story.
Offer a few shares and buyers may readily take them. Offer an enormous holding and the available buyers, prices and expectations can change. Even a single large order can execute in portions at different prices. 3
Market capitalisation answers a useful question:
“What does the prevailing share price imply for the value of all outstanding shares?”
It does not answer:
“How much cash would shareholders collectively receive if they sold everything?”
The billionaire with a very impressive estimate
Now move from UNTRUE Inc. to the world’s richest people.
A headline announces that someone is worth four hundred billion dollars.
That sounds wonderfully definite.
But a fortune consisting largely of company holdings is an estimate whose value moves with those holdings. Forbes’ real-time ranking, for example, updates the value of public holdings as stock prices change. 4
The ownership is real. The number attached to it is conditional.
It depends on prices, expectations and valuation assumptions. Turning the holdings into cash introduces further questions about buyers, timing, costs and taxes.
Of course, wealthy shareholders know this. They generally have little reason to sell everything tomorrow.
My objection is to the language surrounding the figure.
“His estimated net worth increased by ten billion dollars” becomes “He made ten billion dollars today.”
Readers can easily imagine something resembling a salary payment.
Yet a rising share quotation has not deposited those billions into his savings account.
Neither should we assume that four hundred billion would shrink to one hundred billion in a sale. There is no universal conversion rate between quoted wealth and obtainable cash.
The honest answer requires circumstances.
Unfortunately, circumstances make longer headlines.
Could we add up what shareholders actually paid?
My proposal to add together what current shareholders paid was intended to put another figure beside the quoted market value.
It would show their collective acquisition cost. That figure can change as shares pass to new owners, while market prices can change even when most shareholders do nothing.
Neither figure tells the whole story. Historical purchase cost records what owners paid; market capitalisation applies the prevailing share price to every outstanding share.
My question concerns that extrapolation: how much evidence does trading in a limited quantity provide for the quoted value of the entire shareholding?
I accept that expectations change prices. I want the resulting valuation—and its limitations—to be explained more clearly.
What else can a company be worth?
Fortunately, the share-price multiplication is not the only method available.
Analysts commonly use several approaches because each reveals something different—and each has weaknesses. 6
Start with the assets.
What does the business own, and what does it owe?
Buildings, equipment, investments and other assets can provide a starting point. Subtract liabilities to estimate the amount attributable to shareholders.
The balance sheet gives an accounting version of this calculation. An asset-based valuation can instead estimate current asset values.
But a factory’s recorded cost may differ greatly from its selling price. Valuable knowledge, relationships and internally developed ideas may also be poorly represented in the accounts.
Counting the furniture does not necessarily explain the business.
Then examine the earnings.
Suppose UNTRUE earns twenty million dollars annually for its shareholders.
If an analyst considers a multiple of fifteen times sustainable earnings appropriate, that suggests an equity valuation of three hundred million dollars.
At twenty-five times earnings, the figure becomes five hundred million.
Both calculations are easy. Choosing the appropriate earnings and multiple requires judgment.
Comparisons with similar businesses can help. They can also mislead if those businesses have different risks or if the whole sector is expensive. 7
Next, consider future cash.
A discounted cash-flow valuation estimates the cash a business may generate in future and translates it into a present value.
Money arriving years from now is treated differently from money available today, reflecting time and risk.
This approach connects valuation to the business’s future financial performance. But change the growth assumptions or the rate used to discount future cash, and the answer changes—sometimes dramatically. 8
A spreadsheet can contain excellent reasoning.
It can also contain optimism wearing decimal places.
Finally, ask what happens in a sale or closure.
A buyer acquiring control might pay extra for strategic advantages, such as combining operations.
A business closing down faces another calculation: what could its assets realise, after liabilities and the costs of winding up?
Neither situation is identical to a small share transaction on an ordinary afternoon. Valuation professionals distinguish between a business continuing to operate, liquidation and adjustments associated with control or limited marketability. 9
There is one further distinction: market capitalisation values equity. A measure called enterprise value also accounts for financing claims such as debt and adjusts for cash. Before comparing two impressive company valuations, we should check whether they measure the same thing. 7
A better label for the number
I am not proposing that newspapers abandon market capitalisation.
I am proposing that they explain it.
A useful valuation report would tell us:
What is being valued: shareholders’ equity, the operating business or an individual’s net wealth?
Which method and date produced the estimate?
Which assumptions matter most?
How actively do the shares trade?
What might change if a substantial holding were sold?
That would be more informative than presenting a moving estimate as an unquestionable statement of worth.
And in 2076?
Imagine a financial headline in 2076.
An AI assistant displays a company’s quoted market value alongside estimates based on earnings, assets and future cash flows.
Ask what a large sale might achieve, and it shows a range under different assumptions about timing and buyer demand.
It identifies the assumptions it cannot verify.
This is an imagined possibility, not a promise that AI will discover a company’s one true value.
Future systems will still need to estimate future events. People will still disagree about what a business can achieve.
But perhaps the technology could help readers understand uncertainty, rather than merely calculate a more impressive number.
I would welcome that invention.
The number is precise. The value is conditional.
A company is not automatically overvalued because only a small fraction of its shares traded today.
Nor is its quoted valuation a guarantee that all its shares could be sold at that price.
Both statements can be true.
Likewise, a billionaire’s ownership can represent enormous real wealth without resembling an enormous bank balance.
When we hear “worth four hundred billion dollars,” one extra question would improve the conversation:
Worth that much by which measure, under which assumptions, and for what purpose?
UNTRUE Inc. may turn out to be an excellent business.
But before celebrating the five million dollars it gained this afternoon, I would still like someone to fix the coffee machine.
Lees deze column in het Nederlands +
400 miljard dollar waard. Volgens wie?
Vanochtend was ons fictieve bedrijf UNTRUE Inc. vijfhonderd miljoen dollar waard.
Aan het einde van de beursdag was dat vijfhonderdvijf miljoen.
Niemand ontdekte olie onder het hoofdkantoor. Er werd geen revolutionair product aangekondigd. De koffiemachine was nog steeds kapot.
Wat gebeurde er?
De beurskoers van een aandeel steeg van vijfhonderd naar vijfhonderdvijf dollar.
Vermenigvuldig die nieuwe prijs met één miljoen uitstaande aandelen en er verschijnt nog eens vijf miljoen dollar in de beurswaardering.
Een productieve dag. Vooral voor de rekenmachine.
Eén kleine transactie, één enorme vermenigvuldiging
Laten we UNTRUE Inc. eenvoudig houden.
Het heeft één miljoen uitstaande aandelen, aanvankelijk in handen van één miljoen aandeelhouders. Iedereen bezit één aandeel met dezelfde rechten.
Overdag wisselt een klein deel van die aandelen van eigenaar. De laatste transactie in ons vereenvoudigde voorbeeld vindt plaats tegen vijfhonderdvijf dollar.
De meeste aandeelhouders hebben niets gedaan. Ze hebben niet gekocht, verkocht of hun mening over de nieuwe prijs gegeven.
Toch wordt ieder aandeel nu tegen die prijs gewaardeerd.
Dit is marktkapitalisatie: de actuele beurskoers vermenigvuldigd met het aantal uitstaande aandelen. Het is de beurswaarde van het aandelenkapitaal. 1
De rekensom klopt.
Maar de stap van een prijs voor een kleine hoeveelheid naar een waardering van alle aandelen verdient meer uitleg dan hij meestal krijgt.
Eén technisch detail is belangrijk: echte beurzen kunnen een officiële slotkoers vaststellen via een veiling met veel orders. Het is dus niet noodzakelijk één eenzame koper die de laatste gewone transactie doet. Toch blijft de kernvraag: hoeveel handel ondersteunt de prijs die op het hele aandelenbezit wordt toegepast? 2
Er zit logica in. Er zit ook een grens aan.
Identieke aandelen vertegenwoordigen identieke eigendomsrechten. Het is logisch ze dezelfde actuele waardering te geven, ongeacht wanneer de eigenaren ze kochten.
Wie jaren geleden zeventig dollar betaalde, bezit hetzelfde economische belang als iemand die vandaag vijfhonderdvijf dollar betaalt voor een identiek aandeel.
De aankoopprijs van gisteren bepaalt niet de waarde van vandaag.
Maar de prijs van één aandeel vandaag bewijst niet dat kopers klaarstaan om alle aandelen voor die prijs te kopen.
Dat onderscheid is de kern van dit verhaal.
Bied enkele aandelen aan en kopers nemen ze misschien gemakkelijk over. Bied een enorm pakket aan en de beschikbare kopers, prijzen en verwachtingen kunnen veranderen. Zelfs één grote order kan in delen tegen verschillende prijzen worden uitgevoerd. 3
Marktkapitalisatie beantwoordt een nuttige vraag:
‘Welke waarde voor alle uitstaande aandelen volgt uit de huidige beurskoers?’
Maar niet deze:
‘Hoeveel geld zouden aandeelhouders samen ontvangen als zij alles verkochten?’
De miljardair met een indrukwekkende schatting
Nu van UNTRUE Inc. naar de rijkste mensen ter wereld.
Een krantenkop meldt dat iemand vierhonderd miljard dollar waard is.
Dat klinkt heerlijk zeker.
Maar een vermogen dat grotendeels uit bedrijfsbelangen bestaat is een schatting die met die belangen meebeweegt. De actuele ranglijst van Forbes past bijvoorbeeld de waarde van beursgenoteerde belangen aan wanneer de aandelenkoersen veranderen. 4
Het eigendom is echt. Het bijbehorende getal is voorwaardelijk.
Het hangt af van prijzen, verwachtingen en waarderingsaannames. Omzetten in geld brengt extra vragen mee over kopers, timing, kosten en belastingen.
Vermogende aandeelhouders weten dat natuurlijk. Meestal hebben ze weinig reden om morgen alles te verkopen.
Mijn bezwaar betreft de taal rond het getal.
‘Zijn geschatte vermogen steeg met tien miljard dollar’ wordt ‘Hij verdiende vandaag tien miljard dollar.’
Lezers stellen zich dan gemakkelijk iets als een salarisbetaling voor.
Maar een hogere beurskoers heeft die miljarden niet op zijn spaarrekening gestort.
We moeten evenmin aannemen dat vierhonderd miljard bij verkoop honderd miljard wordt. Er bestaat geen algemene wisselkoers tussen beursvermogen en daadwerkelijk te verkrijgen geld.
Een eerlijk antwoord vereist omstandigheden.
Helaas maken omstandigheden de krantenkop langer.
Kunnen we optellen wat aandeelhouders werkelijk betaalden?
Mijn voorstel om op te tellen wat de huidige aandeelhouders betaalden, was bedoeld om een ander getal naast de beurswaarde te zetten.
Het zou hun gezamenlijke aanschafkosten laten zien. Dat bedrag kan veranderen wanneer aandelen van eigenaar wisselen, terwijl beurskoersen kunnen veranderen zonder dat de meeste aandeelhouders iets doen.
Geen van beide getallen vertelt het hele verhaal. Historische aankoopkosten registreren wat eigenaren betaalden; marktkapitalisatie past de huidige beurskoers toe op ieder uitstaand aandeel.
Mijn vraag gaat over die extrapolatie: hoeveel bewijs levert handel in een beperkte hoeveelheid voor de beurswaardering van het volledige aandelenbezit?
Ik erken dat verwachtingen de koersen veranderen. Ik wil dat de daaruit volgende waardering, en haar beperkingen, duidelijker wordt uitgelegd.
Wat kan een bedrijf nog meer waard zijn?
Gelukkig is de vermenigvuldiging van aandelen met de beurskoers niet de enige methode.
Analisten gebruiken vaak verschillende benaderingen, omdat iedere methode iets anders laat zien en zwakke punten heeft. 6
Begin bij de bezittingen.
Wat bezit de onderneming en wat is zij verschuldigd?
Gebouwen, machines, beleggingen en andere bezittingen kunnen een vertrekpunt vormen. Trek de verplichtingen af om het bedrag voor aandeelhouders te schatten.
De balans geeft hiervan een boekhoudkundige versie. Een waardering op basis van bezittingen kan in plaats daarvan actuele waarden schatten.
Maar de geboekte kosten van een fabriek kunnen sterk van de verkoopwaarde verschillen. Waardevolle kennis, relaties en zelfontwikkelde ideeën zijn soms nauwelijks in de cijfers zichtbaar.
De meubels tellen verklaart niet noodzakelijk het bedrijf.
Kijk daarna naar de winst.
Stel dat UNTRUE jaarlijks twintig miljoen dollar voor zijn aandeelhouders verdient.
Als een analist vijftien keer de houdbare jaarwinst passend vindt, wijst dat op een aandelenwaarde van driehonderd miljoen dollar.
Bij vijfentwintig keer de winst wordt het vijfhonderd miljoen.
Beide berekeningen zijn gemakkelijk. De geschikte winst en vermenigvuldigingsfactor kiezen vereist oordeel.
Vergelijken met soortgelijke bedrijven kan helpen. Het kan ook misleiden als die andere risico’s hebben of als de hele sector duur is. 7
Kijk vervolgens naar toekomstig geld.
Een discounted-cashflowwaardering schat welke kasstromen een bedrijf in de toekomst kan opleveren en rekent die om naar een waarde vandaag.
Geld dat pas over jaren binnenkomt wordt anders behandeld dan geld dat nu beschikbaar is, rekening houdend met tijd en risico.
Deze methode verbindt waardering met toekomstige financiële prestaties. Maar verander de groeiverwachtingen of de rekenrente en de uitkomst verandert, soms ingrijpend. 8
Een spreadsheet kan uitstekend denkwerk bevatten.
Maar ook optimisme met cijfers achter de komma.
Vraag ten slotte wat er bij verkoop of sluiting gebeurt.
Een koper die zeggenschap verwerft betaalt misschien extra voor strategische voordelen, zoals het combineren van activiteiten.
Een bedrijf dat sluit staat voor een andere berekening: wat brengen de bezittingen op nadat verplichtingen en afwikkelingskosten zijn betaald?
Geen van beide situaties is hetzelfde als een kleine aandelentransactie op een gewone middag. Waarderingsdeskundigen onderscheiden een voortgezet bedrijf, liquidatie en aanpassingen voor zeggenschap of beperkte verhandelbaarheid. 9
Er is nog een onderscheid: marktkapitalisatie waardeert het aandelenkapitaal. De maatstaf ondernemingswaarde, of enterprise value, houdt ook rekening met financieringsaanspraken zoals schuld en corrigeert voor kasmiddelen. Voordat we twee indrukwekkende bedrijfswaarderingen vergelijken, moeten we controleren of ze hetzelfde meten. 7
Een beter etiket bij het getal
Ik stel niet voor dat kranten stoppen met marktkapitalisatie.
Ik stel voor dat ze haar uitleggen.
Een nuttig waarderingsbericht vertelt:
Wat wordt gewaardeerd: het aandelenkapitaal, de bedrijfsactiviteiten of het persoonlijke nettovermogen?
Welke methode en datum leverden de schatting op?
Welke aannames wegen het zwaarst?
Hoe actief worden de aandelen verhandeld?
Wat kan veranderen als een groot pakket wordt verkocht?
Dat geeft meer informatie dan een bewegende schatting als een onbetwistbare waarde presenteren.
En in 2076?
Stel je een financieel bericht in 2076 voor.
Een AI-assistent toont de beurswaarde van een bedrijf naast schattingen op basis van winst, bezittingen en toekomstige kasstromen.
Vraag wat een grote verkoop kan opleveren en hij toont een bandbreedte met verschillende aannames over timing en de vraag van kopers.
Hij benoemt welke aannames hij niet kan controleren.
Dit is een verzonnen mogelijkheid, geen belofte dat AI de enige echte bedrijfswaarde ontdekt.
Ook toekomstige systemen moeten toekomstige gebeurtenissen schatten. Mensen blijven het oneens over wat een bedrijf kan bereiken.
Maar misschien kan technologie lezers helpen onzekerheid te begrijpen in plaats van alleen een indrukwekkender getal te berekenen.
Die uitvinding zou ik verwelkomen.
Het getal is precies. De waarde is voorwaardelijk.
Een bedrijf is niet automatisch overgewaardeerd omdat vandaag slechts een klein deel van zijn aandelen werd verhandeld.
De beurswaardering garandeert evenmin dat alle aandelen tegen die prijs verkocht kunnen worden.
Beide uitspraken kunnen waar zijn.
Ook het bezit van een miljardair kan een enorm werkelijk vermogen vertegenwoordigen zonder op een enorm banksaldo te lijken.
Bij ‘vierhonderd miljard dollar waard’ zou één extra vraag het gesprek verbeteren:
Zoveel waard volgens welke maatstaf, onder welke aannames en voor welk doel?
UNTRUE Inc. kan een uitstekend bedrijf blijken te zijn.
Maar voordat we de vijf miljoen dollar vieren die het vanmiddag erbij kreeg, wil ik nog steeds graag dat iemand de koffiemachine repareert.
Read It. Hear It. Wear It.
Quoted wealth is not cash.
