Wear it Get the T-shirt inspired by this column

Would You Leave Your Country Over a Tax Bill?

Personal Column 55 · 14 November 2026 · Ad Latjes

In The Hague, right-wing politicians say that entrepreneurs will leave the Netherlands if they have to pay more tax. At a business fair this week, I heard a different concern. The entrepreneurs who spoke were worried about the uncertainty. They wanted to know where they stood. The amount they might eventually have to pay seemed to bother them less than the political turmoil around it.

I understand that. A business owner can budget for a known cost. You can decide whether to hire someone, buy a machine or postpone an investment. That becomes harder when the rules are constantly up for debate.

D66 and CDA reached an agreement with PRO and Volt on changes to the 2027 tax plan. The VVD, the third coalition party, opposes the agreement. Parliament debated what it called a millionaire tax. The proposed threshold is €60,000 in returns on assets. Tax would rise above that threshold and fall below it. The proposal also cuts income tax. Knowing that someone owns a million euros therefore tells you little on its own about what extra tax they would pay.

I understand why the VVD wants to know what the measure would mean for business. Scandinavian research shows that wealthy people do respond to higher wealth taxes. In that study, a one-percentage-point increase in the top rate reduced the number of wealthy taxpayers by around 2 percent through international moves. That is no forecast for the Netherlands. An entrepreneur can also make their next investment abroad and carry on living in the Netherlands. Moving the whole family is a different decision.

Why do people leave?

I lived in Costa Rica for years and now live in Belgium. I would ask anyone thinking of emigrating to picture an ordinary Tuesday. Where do you live? Who do you have coffee with? Who do you call when something goes wrong? How easily can you explain to a doctor what hurts?

People move for work, study, love, family or safety. Others want more space, a different climate or a quieter life. Among Dutch retirement migrants surveyed by NIDI, 83 percent mentioned nature, peace and space in their destination and 80 percent mentioned the climate. If you already earn a good living, like where you live and have friends and family nearby, a new destination has a lot to live up to. You may need to find a home and a job, learn another language and get to know people from scratch.

Where do Dutch emigrants go, and do they come back?

According to Statistics Netherlands, Belgium and Spain were the most popular destinations in 2024 for emigrants born in the Netherlands. Each attracted 13.8 percent. Germany followed at 9.2 percent. In Belgium or Germany, you can live across the border and stay close to the Netherlands. Spain may appeal to someone looking for a different climate. The figures tell us where people went. Their reasons can differ considerably.

I found no reliable overall figure for how many years emigrants spend abroad before they return. A student leaving for two years and a retiree selling their home begin with different plans. The OECD estimates, for example, that 12.5 to 16 percent of immigrants in the United States left that country within five years, depending on the method used. Some may have moved to a third country. That figure gives us no average return time for Dutch emigrants.

Will you be happier?

The 2018 World Happiness Report found that in many countries immigrants’ life satisfaction was close to that of the people born there. Social conditions mattered. Moving may bring you peace, work that suits you better or finally a life with your partner. You can also live in a bigger home and still miss your children. A good holiday tells you little about how you will feel after three winters.

Would I leave for better care?

I would be slow to pack my bags over a higher tax bill. But imagine waiting months for treatment in old age or needing help to get out of bed every morning. Where I can get that help suddenly matters more than how much tax I pay.

Eurostat reported that in 2024, 3.6 percent of EU residents aged 16 or older who needed a medical examination or treatment said they could not get it because of cost, waiting times or distance. There were large differences between countries. Researchers have also studied residential care facilities in Thailand for German-speaking older people. Such examples show that seeking care abroad can involve living there long term. I could find no reliable figure for how many Dutch or other European residents move outside Europe specifically for better or more accessible care.

In a small family, much of the work can fall on one child. If I have no children, I might be able to count on a friend, a neighbour or a sibling. Which of them can come every morning? Children can live far away, have jobs or need care themselves.

Suppose I could pay for reliable home care five mornings a week abroad for what two mornings would cost me here. I would seriously consider moving. I would also want to know who comes when my usual carer is ill and whether I could still afford the care if I needed someone at night.

And in 2076?

I expect more people to spend part of their lives in another country. Whether more people will move for good is harder to predict. Translation technology could make it easier to talk to a doctor. If you work remotely, you might try living somewhere for a year before deciding to stay. Residency rules, housing costs and climate change could limit those choices.

In the meantime, I would like something simple from The Hague. Explain who will pay more, how much and from when. Then give businesses time to plan.

Suppose I leave a country I love living in in 2026 because I think I pay too much tax. I leave behind my friends, my family and the place I know. If that tax bill makes the decision for me, am I still in charge of my money? Or is my money in charge of me?

Now imagine that in 2076 I need help getting out of bed every morning. Perhaps I can no longer arrange that help at home. If my savings let me pay for good home care somewhere else where I would like to live, that same money gives me a choice.

I would rather have money that gives me the freedom to leave than money that makes me feel I have to flee.

Lees deze column in het Nederlands +

Zou jij je land verlaten vanwege een belastingaanslag?

Persoonlijke column 55 · 14 november 2026 · Ad Latjes

In Den Haag hoor ik dat ondernemers Nederland zullen verlaten als ze meer belasting moeten betalen. Op een ondernemersbeurs hoorde ik deze week iets anders. De ondernemers die aan het woord kwamen, maakten zich vooral zorgen over de onzekerheid. Ze wilden weten waar ze aan toe waren. Het bedrag dat ze straks misschien extra moeten betalen, leek hun minder dwars te zitten dan de politieke onrust.

Dat begrijp ik. Als ondernemer kun je met een bekende kostenpost rekenen. Je kunt besluiten of je volgend jaar iemand aanneemt, een machine koopt of een investering uitstelt. Dat wordt moeilijker als de regels telkens ter discussie staan.

D66 en CDA sloten met PRO en Volt een akkoord over aanpassingen aan het Belastingplan 2027. De VVD, de derde coalitiepartij, verzet zich tegen het akkoord. In het Kamerdebat viel het woord miljonairsbelasting. De voorgestelde grens ligt bij €60.000 rendement op vermogen. Daarboven zou de belasting stijgen, daaronder zou ze dalen. Het voorstel verlaagt ook de inkomstenbelasting. Alleen weten dat iemand een miljoen euro bezit, vertelt je dus nog niet wat diegene extra zou betalen.

Ik begrijp dat de VVD wil weten wat zo’n maatregel doet met het ondernemersklimaat. Scandinavisch onderzoek laat zien dat vermogende mensen wel degelijk reageren op hogere vermogensbelasting. Een stijging van het hoogste tarief met één procentpunt leidde in die studie tot ongeveer 2 procent minder vermogende belastingbetalers door internationale verhuizingen. Dat is geen voorspelling voor Nederland. Een ondernemer kan bovendien besluiten de volgende investering in het buitenland te doen en zelf in Nederland blijven wonen. Met je hele gezin vertrekken is een besluit van een andere orde.

Waarom vertrekken mensen dan wél?

Ik heb jarenlang in Costa Rica gewoond en woon nu in België. Wie over emigratie denkt, zou ik vragen zich een gewone dinsdag voor te stellen. Waar woon je? Met wie drink je koffie? Wie bel je als er iets misgaat? Hoe gemakkelijk leg je bij de dokter uit waar je last van hebt?

Mensen verhuizen voor werk, studie, liefde, familie of veiligheid. Anderen zoeken meer ruimte, een ander klimaat of een rustiger leven. Onder de Nederlandse pensioenmigranten die het NIDI onderzocht, noemde 83 procent natuur, rust en ruimte in het bestemmingsland en 80 procent het klimaat. Voor wie al goed verdient, prettig woont en familie en vrienden in de buurt heeft, moet een bestemming heel wat te bieden hebben. Je moet er misschien een woning en werk zoeken, een taal leren en opnieuw mensen leren kennen.

Waar gaan Nederlanders heen, en komen ze terug?

België en Spanje waren volgens het CBS in 2024 de populairste bestemmingen onder emigranten die in Nederland zijn geboren. Beide landen trokken 13,8 procent. Duitsland volgde met 9,2 procent. In België of Duitsland kun je over de grens wonen en dicht bij Nederland blijven. Spanje kan aantrekkelijk zijn voor wie een ander klimaat zoekt. Uit de cijfers kun je niet afleiden waarom iemand vertrok.

Ik vond geen betrouwbaar algemeen cijfer voor het aantal jaren waarna emigranten terugkeren. Een student die voor twee jaar vertrekt en een gepensioneerde die zijn huis verkoopt, beginnen met andere plannen. De OESO schat bijvoorbeeld dat 12,5 tot 16 procent van de immigranten in de Verenigde Staten binnen vijf jaar weer uit dat land vertrok, afhankelijk van de meetmethode. Sommigen kunnen naar een derde land zijn verhuisd. Het cijfer geeft dus geen gemiddelde terugkeertijd voor Nederlandse emigranten.

Word je er gelukkiger?

Volgens het World Happiness Report van 2018 lag de levenstevredenheid van immigranten in veel landen dicht bij die van de mensen die er geboren waren. Sociale omstandigheden telden mee. Een verhuizing kan je rust, beter passend werk of eindelijk een leven met je partner brengen. Je kunt er ook ruimer wonen en toch je kinderen missen. Een fijne vakantie zegt weinig over hoe je je na drie winters voelt.

Zou ik voor betere zorg vertrekken?

Voor een hogere belasting zou ik mijn koffers niet snel pakken. Maar stel dat ik op mijn oude dag maanden op een behandeling moet wachten of iedere ochtend hulp nodig heb om uit bed te komen. Dan wordt de vraag waar ik die hulp kan krijgen ineens belangrijker dan hoeveel belasting ik betaal.

Eurostat meldde dat in 2024 3,6 procent van de EU-inwoners van 16 jaar of ouder die medisch onderzoek of behandeling nodig hadden, die zorg naar eigen zeggen niet kregen door kosten, wachttijd of afstand. De verschillen tussen landen waren groot. In Thailand zijn woonzorgvoorzieningen voor Duitstalige ouderen onderzocht. Zulke voorbeelden laten zien dat zorg over de grens ook om langdurig wonen kan draaien. Hoeveel Nederlanders of Europeanen vanwege betere of beter beschikbare zorg naar een land buiten Europa verhuizen, heb ik niet betrouwbaar kunnen vaststellen.

In een klein gezin kan veel zorg op de schouders van één kind terechtkomen. En als ik geen kinderen heb, kan ik misschien rekenen op een vriend, een buur of een broer of zus. Wie van hen kan iedere ochtend langskomen? Ook kinderen kunnen ver weg wonen, werken of zelf zorg nodig hebben.

Stel dat ik in een ander land voor hetzelfde bedrag vijf ochtenden per week betrouwbare thuiszorg kan regelen en hier maar twee. Dan zou ik serieus overwegen te verhuizen. Ik wil dan ook weten wie er komt als mijn vaste verzorger ziek is en of ik de zorg nog kan betalen als ik ’s nachts iemand nodig heb.

En in 2076?

Ik verwacht dat meer mensen een tijd in een ander land zullen wonen. Of ook meer mensen voorgoed emigreren, vind ik moeilijker te voorspellen. Vertaaltechnologie kan een gesprek bij de dokter makkelijker maken. Wie op afstand werkt, kan wellicht een jaar ergens wonen voor hij beslist te blijven. Verblijfsregels, woningprijzen en klimaatverandering kunnen die keuze juist beperken.

Van Den Haag zou ik intussen graag iets eenvoudigs zien. Leg uit wie meer gaat betalen, hoeveel en vanaf wanneer. Geef ondernemers vervolgens tijd om daarop te plannen.

Stel dat ik in 2026 vertrek uit een land waar ik graag woon, omdat ik vind dat ik er te veel belasting betaal. Ik laat mijn vrienden, mijn familie en mijn vertrouwde omgeving achter. Als die belastingaanslag de doorslag geeft, ben ik dan nog baas over mijn geld? Of is mijn geld baas over mij?

Stel nu dat ik in 2076 iedere ochtend hulp nodig heb om uit bed te komen. Misschien kan ik die hulp thuis niet meer regelen. Als ik dankzij mijn spaargeld ergens anders wél goede thuiszorg kan betalen en daar graag wil wonen, geeft datzelfde geld mij een keuze.

Geld dat je de vrijheid geeft om te vertrekken lijkt me prettiger dan geld waarvoor je je gedwongen voelt te vluchten.

Sources / Bronnen