My AI Works. Who Is It Working For?
The 2056 and 2076 scenes are imagined possibilities. Official source links are listed below.
Watch the video ↓ · 12 minutes
For years, the internet has given us homework.
Find the flight. Open the hotel websites. Compare the insurance. Read the small print. Remember the cancellation date.
Then, after an evening of research, a website cheerfully asks whether we would like to subscribe to its newsletter.
Now a different promise is emerging: tell an AI agent what you want, and let it do much of the work.
That could be a wonderful invention. Especially if it can also unsubscribe me afterwards.
A chatbot answers. An agent can act.
The distinction is useful, although products increasingly combine both.
A chatbot might explain how to organise a conference. An agent equipped with suitable tools could inspect the calendar, compare venues, prepare a budget and draft invitations. Sending invitations or committing money should remain subject to the authority we give it.
This is already more than a distant idea. OpenAI introduced ChatGPT agent in July 2025 with tools for browsing, analysis and document creation. Google has also been adding agent-like capabilities to Search. Availability and reliability differ between services, countries and tasks. 12
An agent is not necessarily a conscious machine, a robot or a digital person. It is software that can pursue a goal through a sequence of steps, using tools and checking what happens next.
The important change is practical: a wrong answer can now become a wrong action.
Google is changing its shop window
Google is not disappearing. It is participating in the change.
In January 2026, Google announced the Universal Commerce Protocol with retail partners: a shared framework intended to help AI systems and businesses exchange shopping information and support purchases. Its announcement also described branded shopping agents and advertising offers. 3
That tells us something important. The next internet will still contain shops, advertising and commercial interests. They may simply move inside the conversation.
Instead of deciding which of ten blue links to open, we may be shown a recommendation and a button saying “Approve”.
Convenient? Certainly.
But somebody still decides what reaches that button.
The cheapest flight the agent was allowed to see
Imagine asking: “Arrange a week in Bangkok, with a comfortable hotel and a nonstop flight.”
The agent may save hours. But can it search every airline? Can it access the booking platforms? Does it see the same baggage allowance, refund conditions and final price that you would see directly?
A polished answer cannot compensate for a missing source.
If the assistant checks three suppliers and overlooks twenty others, it should say so. “Best” must mean best among clearly identified options, under clearly stated criteria.
The same applies to electricity contracts, insurance and shopping. Some tasks are mostly comparison. Others involve eligibility, cancellation penalties, identity checks or a binding contract.
An impressive demonstration is not proof that an agent can safely handle every version of that task.
My favourite future feature would be a plain sentence: “Here is what I could not check.”
Who pays the helpful assistant?
An agent could become a very effective consumer advocate: comparing total costs, spotting unwanted renewals and asking awkward questions before a purchase.
It could also become a very effective salesperson.
Suppose a retailer pays the platform, offers a commission or has a preferred integration. Does that affect which product is recommended? Is a sponsored suggestion clearly labelled? Can a small independent supplier appear on equal terms?
These are questions about business models, not accusations that every recommendation is secretly bought.
An agent should explain who pays it, which suppliers it searched and what commercial relationships may influence the outcome.
Otherwise, we risk replacing the work of searching with the work of trusting a new gatekeeper.
Publishers face another question. If agents read their reporting but people no longer visit their websites, how will the original journalism be financed? A convenient answer still needs someone to discover the facts behind it.
The assistant needs keys. How many?
The more useful an agent becomes, the more tempting it is to connect everything: email, calendar, documents, shopping accounts and payment methods.
One connection may be sensible. All of them together create a detailed picture of a life.
There is also a less familiar danger. A malicious instruction hidden in a webpage or email may try to redirect an agent. This is called prompt injection. Anthropic explicitly warns that browser agents remain vulnerable to such attacks despite improved safeguards. 4
A normal phishing message tries to fool you. An attack on your agent may try to fool the software acting for you.
That is why “It has my password” should never mean “It can do whatever it likes.”
The useful question is: permission to do exactly what, for how long, with which account and up to what amount?
Start small and keep the receipt
There is no need to wait until 2076 to benefit. A sensible beginning is a task whose result you can inspect before anything irreversible happens.
Ask the agent to research, compare or draft first. Read the result before it sends, books, cancels or buys.
Specify the full budget, relevant conditions and excluded suppliers. Ask which sources were inaccessible.
Connect only the accounts needed for the task. Use limited permissions and revoke access afterwards when it is no longer required.
Require confirmation for payments, contracts, sensitive messages and important account changes. Give any standing authority a clear limit and expiry date.
Keep a record of instructions, sources, approvals and actions. Make sure you can stop the agent and reach a human when something goes wrong.
A useful starting instruction is: “Find three suitable options, explain the differences, and prepare the next step. Ask me before committing.”
You are delegating a job. You are not handing over your identity.
What happens to office work?
There are real gains here. A small company might prepare quotations faster. A worker with a disability might navigate difficult software more easily. An older person might get help with forms that should never have been so complicated.
There will also be disruption.
The ILO’s 2025 assessment estimated that one in four workers worldwide had an occupation with some exposure to generative AI. That does not mean one in four jobs will disappear. The study emphasises that transformation is more likely than complete replacement for most occupations. It concerns generative AI broadly, not a specific forecast of agent-driven job losses. 5
Agents could change how many routine tasks an office needs people to perform. What happens next depends on choices: training, working hours, service quality, redistribution of productivity gains and whether displaced workers can find a real place in the new system.
Telling people to “join the revolution” is easy. Giving them time, skills and a fair share of the benefits requires work.
2056: the morning you did not spend on administration
The following is an imagined future, not a prediction or a promise.
It is 2056. Sofia, living in Belgium, asks her personal agent to arrange a visit to her sister in Portugal.
It checks transport, accessibility needs and the family calendar. It brings back two itineraries, explains the trade-offs and identifies a supplier it could not access.
Her private information stays in a personal data store. A booking service receives the details needed for that booking, rather than her entire correspondence.
The agent has permission to handle small household purchases. Travel bookings still need Sofia’s approval.
When a train connection changes, her agent talks to the transport provider’s agent and prepares an alternative. Sofia sees the additional cost before accepting.
This is an agent-to-agent economy: software exchanging structured requests, offers and confirmations. It does not require the machines to have human feelings. It requires compatible systems, dependable identities and enforceable limits.
Sofia gains a morning.
She spends it with her sister, rather than with seventeen browser tabs.
But another 2056 is possible: one platform controls her assistant, the recommended shops and the payment system. Every choice is convenient, and every exit is difficult.
The technology alone does not decide which future arrives.
2076: the right to say “I will choose”
Now imagine 2076, fifty years from today.
Personal agents may coordinate much of ordinary digital life. Perhaps some run locally on personal devices; others work through cooperatives, public services or competing commercial providers.
In the hopeful version, you can take your preferences and records to a new supplier. Independent checks reveal paid influence. Important actions leave an understandable trail. If something goes wrong, there is a route to correction and compensation.
Those would be achievements in governance and design as much as artificial intelligence. None is guaranteed.
A less comfortable future would have agents negotiating endlessly with other agents while humans cannot understand the bill, challenge the decision or find a person responsible.
We cannot honestly know how intelligent AI will be by 2076, whether it will outperform us in every field, or whether machines will ever be conscious. Progress, cost, energy, security, politics and public trust can all change the path.
We can decide what kind of relationship we want.
My ideal assistant in 2076 is extraordinarily capable. It handles the tedious work, explains important choices and knows when to ask.
And when I say, “No, I would rather choose for myself,” it does not spend the next ten minutes persuading me otherwise.
Join in. Keep the final word.
The shift from searching to delegating could return enormous amounts of time to people. It could make expertise and practical help accessible to many more of us.
It could also concentrate power in the companies controlling our digital assistants.
Europe should help build alternatives: services that can communicate across suppliers, permissions people understand, independent scrutiny and a human route when automation fails.
For the individual reader, the first step can be small. Try one useful task. Check the result. Learn where the assistant helps and where your judgment still matters.
Join the revolution if it serves you.
Keep the right to decide what that means.
Lees deze column in het Nederlands +
Mijn AI werkt. Voor wie eigenlijk?
Jarenlang gaf het internet ons huiswerk.
Zoek de vlucht. Open de hotelsites. Vergelijk de verzekering. Lees de kleine lettertjes. Onthoud de uiterste annuleringsdatum.
En na een avond zoeken vraagt een website opgewekt of we ook de nieuwsbrief willen ontvangen.
Nu ontstaat een andere belofte: vertel een AI-agent wat je wilt en laat hem een groot deel van het werk doen.
Dat zou een prachtige uitvinding kunnen zijn. Vooral als hij me daarna ook weer kan uitschrijven.
Een chatbot antwoordt. Een agent kan handelen.
Het onderscheid is nuttig, al combineren steeds meer producten beide functies.
Een chatbot kan uitleggen hoe je een congres organiseert. Een agent met geschikte hulpmiddelen kan de agenda bekijken, locaties vergelijken, een begroting maken en uitnodigingen opstellen. Uitnodigingen versturen of geld uitgeven hoort binnen de bevoegdheden te blijven die wij geven.
Dit is al meer dan een verre toekomstgedachte. OpenAI introduceerde ChatGPT agent in juli 2025 met hulpmiddelen voor browsen, analyses en documenten. Ook Google voegt agentachtige functies toe aan Search. Beschikbaarheid en betrouwbaarheid verschillen per dienst, land en taak. 12
Een agent is niet noodzakelijk een bewuste machine, robot of digitaal mens. Het is software die via opeenvolgende stappen een doel nastreeft, hulpmiddelen gebruikt en controleert wat er gebeurt.
De belangrijke verandering is praktisch: een verkeerd antwoord kan nu een verkeerde handeling worden.
Google verbouwt zijn etalage
Google verdwijnt niet. Het doet mee aan de verandering.
In januari 2026 kondigde Google samen met winkelpartners het Universal Commerce Protocol aan: een gemeenschappelijk raamwerk om AI-systemen en bedrijven winkelinformatie te laten uitwisselen en aankopen te ondersteunen. De aankondiging beschreef ook winkelagenten van merken en advertentieaanbiedingen. 3
Dat vertelt ons iets belangrijks. Ook het volgende internet bevat winkels, reclame en commerciële belangen. Ze verhuizen mogelijk naar het gesprek zelf.
In plaats van te kiezen welke van tien blauwe links we openen, krijgen we misschien een aanbeveling met de knop ‘Goedkeuren’.
Gemakkelijk? Zeker.
Maar iemand bepaalt nog steeds wat die knop bereikt.
De goedkoopste vlucht die de agent mocht zien
Stel dat je vraagt: ‘Regel een week Bangkok, met een comfortabel hotel en een rechtstreekse vlucht.’
De agent kan uren besparen. Maar kan hij elke luchtvaartmaatschappij doorzoeken? Heeft hij toegang tot de boekingsplatforms? Ziet hij dezelfde bagagevrijstelling, terugbetalingsvoorwaarden en eindprijs die jij rechtstreeks zou zien?
Een fraai antwoord compenseert geen ontbrekende bron.
Als de assistent drie leveranciers controleert en twintig andere overslaat, moet hij dat vertellen. ‘Beste’ moet betekenen: de beste van duidelijk genoemde opties, beoordeeld volgens duidelijke criteria.
Hetzelfde geldt voor energiecontracten, verzekeringen en winkelen. Sommige taken bestaan vooral uit vergelijken. Bij andere spelen toelatingsvoorwaarden, opzegboetes, identiteitscontroles of een bindend contract mee.
Een indrukwekkende demonstratie bewijst niet dat een agent elke variant van zo’n taak veilig aankan.
Mijn favoriete toekomstige functie zou één eenvoudige zin zijn: ‘Dit kon ik niet controleren.’
Wie betaalt de behulpzame assistent?
Een agent kan een uitstekende belangenbehartiger van consumenten worden: totale kosten vergelijken, ongewenste verlengingen opmerken en vóór een aankoop lastige vragen stellen.
Hij kan ook een uitstekende verkoper worden.
Stel dat een winkel het platform betaalt, commissie aanbiedt of een voorkeurskoppeling heeft. Beïnvloedt dat de aanbeveling? Wordt een gesponsord voorstel duidelijk gemarkeerd? Kan een kleine onafhankelijke aanbieder op gelijke voorwaarden verschijnen?
Dat zijn vragen over verdienmodellen, geen beschuldiging dat elke aanbeveling heimelijk gekocht is.
Een agent moet uitleggen wie hem betaalt, welke leveranciers hij heeft onderzocht en welke commerciële relaties de uitkomst kunnen beïnvloeden.
Anders vervangen we het zoekwerk door vertrouwen in een nieuwe poortwachter.
Voor uitgevers ontstaat nog een vraag. Als agenten hun journalistiek lezen maar mensen hun websites niet meer bezoeken, wie betaalt dan de oorspronkelijke berichtgeving? Ook achter een gemakkelijk antwoord moet iemand de feiten ontdekken.
De assistent heeft sleutels nodig. Hoeveel?
Hoe nuttiger een agent wordt, hoe verleidelijker het is alles te koppelen: e-mail, agenda, documenten, winkelaccounts en betaalmiddelen.
Eén koppeling kan verstandig zijn. Alle koppelingen samen geven een gedetailleerd beeld van een leven.
Er bestaat ook een minder bekend gevaar. Een kwaadaardige instructie in een webpagina of e-mail kan proberen een agent een andere richting op te sturen. Dat heet prompt injection. Anthropic waarschuwt uitdrukkelijk dat browseragenten ondanks verbeterde beveiliging kwetsbaar blijven voor zulke aanvallen. 4
Een gewoon phishingbericht probeert jou te misleiden. Een aanval op je agent probeert misschien de software te misleiden die voor jou handelt.
Daarom mag ‘Hij heeft mijn wachtwoord’ nooit betekenen: ‘Hij mag alles.’
De nuttige vraag is: toestemming waarvoor precies, hoelang, met welk account en tot welk bedrag?
Begin klein en bewaar het bewijs
Je hoeft niet tot 2076 te wachten om voordeel te hebben. Een verstandig begin is een taak waarvan je het resultaat kunt controleren voordat er iets onomkeerbaars gebeurt.
Laat de agent eerst onderzoeken, vergelijken of een concept maken. Lees het resultaat voordat hij verstuurt, boekt, opzegt of koopt.
Geef het totale budget, belangrijke voorwaarden en uitgesloten leveranciers aan. Vraag welke bronnen niet toegankelijk waren.
Koppel alleen de accounts die nodig zijn. Beperk de rechten en trek toegang weer in wanneer die niet meer nodig is.
Eis bevestiging voor betalingen, contracten, gevoelige berichten en belangrijke accountwijzigingen. Geef een doorlopende machtiging een duidelijke grens en einddatum.
Bewaar instructies, bronnen, goedkeuringen en handelingen. Zorg dat je de agent kunt stoppen en bij problemen een mens kunt bereiken.
Een bruikbare eerste opdracht is: ‘Zoek drie geschikte opties, leg de verschillen uit en bereid de volgende stap voor. Vraag mij voordat je iets vastlegt.’
Je besteedt een taak uit. Je draagt je identiteit niet over.
Wat gebeurt er met kantoorwerk?
Er zijn echte voordelen. Een klein bedrijf kan sneller offertes voorbereiden. Een medewerker met een beperking kan gemakkelijker lastige software bedienen. Een oudere kan hulp krijgen bij formulieren die nooit zo ingewikkeld hadden mogen zijn.
Er komt ook ontwrichting.
Volgens een ILO-onderzoek uit 2025 had wereldwijd één op de vier werkenden een beroep dat in enige mate blootstaat aan generatieve AI. Dat betekent niet dat één op de vier banen verdwijnt. Het onderzoek benadrukt dat voor de meeste beroepen verandering waarschijnlijker is dan volledige vervanging. Het gaat over generatieve AI in brede zin, niet over een specifieke voorspelling van banenverlies door agenten. 5
Agenten kunnen veranderen hoeveel routinetaken op kantoor nog door mensen moeten worden uitgevoerd. Wat daarna gebeurt, hangt af van keuzes: scholing, werktijden, dienstverlening, de verdeling van productiviteitswinst en de vraag of mensen die hun werk verliezen werkelijk een nieuwe plek vinden.
Zeggen dat mensen ‘aan de revolutie moeten meedoen’ is gemakkelijk. Hun tijd, vaardigheden en een eerlijk aandeel in de voordelen geven, vraagt werk.
2056: de ochtend zonder administratie
Wat volgt is een verzonnen toekomstbeeld, geen voorspelling of belofte.
Het is 2056. Sofia woont in België en vraagt haar persoonlijke agent een bezoek aan haar zus in Portugal te regelen.
Hij controleert vervoer, toegankelijkheid en de gezinsagenda. Hij komt terug met twee reisplannen, legt de afwegingen uit en noemt een aanbieder die hij niet kon bereiken.
Haar privégegevens blijven in een persoonlijke gegevenskluis. Een boekingsdienst ontvangt de gegevens die voor die boeking nodig zijn, niet haar hele correspondentie.
De agent mag kleine huishoudelijke aankopen regelen. Reizen boeken vereist nog altijd Sofia’s goedkeuring.
Als een treinaansluiting verandert, overlegt haar agent met die van de vervoerder en bereidt een alternatief voor. Sofia ziet de extra kosten voordat ze instemt.
Dit is een economie waarin agenten met agenten communiceren: software wisselt gestructureerde verzoeken, aanbiedingen en bevestigingen uit. Daarvoor hebben machines geen menselijke gevoelens nodig. Wel passende systemen, betrouwbare identiteiten en afdwingbare grenzen.
Sofia wint een ochtend.
Die brengt ze door met haar zus, in plaats van met zeventien browsertabbladen.
Maar een ander 2056 is ook mogelijk: één platform beheerst haar assistent, de aanbevolen winkels en het betaalsysteem. Elke keuze is gemakkelijk en elke uitgang moeilijk te vinden.
De technologie bepaalt niet vanzelf welke toekomst werkelijkheid wordt.
2076: het recht om zelf te kiezen
Stel je nu 2076 voor, vijftig jaar na vandaag.
Persoonlijke agenten coördineren misschien een groot deel van ons digitale leven. Sommige draaien mogelijk op onze eigen apparaten; andere werken via coöperaties, publieke diensten of concurrerende commerciële aanbieders.
In de hoopvolle versie kun je je voorkeuren en gegevens meenemen naar een andere leverancier. Onafhankelijke controles maken betaalde beïnvloeding zichtbaar. Belangrijke handelingen laten een begrijpelijk spoor achter. Bij fouten is er een route naar herstel en compensatie.
Dat zouden evenzeer prestaties van bestuur en ontwerp zijn als van kunstmatige intelligentie. Niets daarvan is gegarandeerd.
Een minder prettige toekomst laat agenten eindeloos met elkaar onderhandelen terwijl mensen de rekening niet begrijpen, een besluit niet kunnen aanvechten en niemand verantwoordelijk kunnen stellen.
We kunnen niet eerlijk weten hoe intelligent AI in 2076 zal zijn, of AI ons op elk terrein zal overtreffen en of machines ooit bewustzijn zullen hebben. Vooruitgang, kosten, energie, beveiliging, politiek en publiek vertrouwen kunnen de richting veranderen.
We kunnen wel bepalen welke verhouding we willen.
Mijn ideale assistent in 2076 is buitengewoon bekwaam. Hij doet het vervelende werk, legt belangrijke keuzes uit en weet wanneer hij iets moet vragen.
En wanneer ik zeg: ‘Nee, ik kies liever zelf,’ probeert hij me daarna niet nog tien minuten op andere gedachten te brengen.
Doe mee. Houd het laatste woord.
De overgang van zoeken naar delegeren kan mensen enorm veel tijd teruggeven. Deskundigheid en praktische hulp kunnen voor veel meer mensen bereikbaar worden.
Hij kan ook macht concentreren bij de bedrijven die onze digitale assistenten beheersen.
Europa moet helpen alternatieven op te bouwen: diensten die tussen leveranciers kunnen communiceren, begrijpelijke machtigingen, onafhankelijke controle en een menselijke uitweg wanneer automatisering vastloopt.
Voor de individuele lezer kan de eerste stap klein zijn. Probeer één nuttige taak. Controleer het resultaat. Leer waar de assistent helpt en waar je eigen oordeel belangrijk blijft.
Doe mee aan de revolutie als die jou dient.
Behoud het recht om zelf te bepalen wat dat betekent.
Read It. Hear It. Wear It.
My AI works. I decide.
The Rise of AI Agents
Watch the accompanying English-language video. Duration: approximately twelve minutes. This is a discussion of current developments and possible futures; features vary by service and country.